اتریوم چیست؟ بستر اصلی قراردادهای هوشمند در بلاک چین

محبوب‌ترین پلتفرم اپلیکیشن‌ها و امور مالی غیرمتمرکز

اتریوم با اهدافی بزرگ‌تر از آن چه که بیت کوین ارائه می‌داد، قدم به دنیای ارزهای دیجیتال گذاشت. با این هدف، اتریوم و اتر امروزه به یکی از برترین شبکه‌های بلاک چین و دومین ارز دیجیتال از نظر ارزش بازار تبدیل شده‌اند. اما چه ویژگی‌هایی باعث شد اتریوم به چنین جایگاهی برسد؟ در ادامه این مقاله با ما همراه باشید تا شما را با اتریوم و ویژگی‌های آن آشنا کنیم.

فهرست محتوا نمایش

اتریوم چیست؟

اتریوم چیست؟
اتریوم چیست؟

اتریوم یک پلتفرم متن باز بلاک چین است که هدف اصلی آن اجرای اپلیکیشن‌ها، قراردادها و امور مالی غیر متمرکز است.

اتریوم در سال ۲۰۱۵ کار خود را به عنوان یک پلتفرم نرم‌افزاری غیرمتمرکز، متن باز و بر اساس بلاک چین آغاز کرد و با استفاده از ارز دیجیتال مختص به خود به نام اتر (Ether) کار می‌‌کند. قراردادهای هوشمند و اپلیکیشن‌های توزیع شده (Dapps) با کمک اتریوم قابل اجرا هسنتد تا قادر باشند بدون هیچ گونه خرابی، توقف، کلاهبرداری، کنترل، یا واسطه‌ای برای همیشه به کار خود ادامه دهند. 

اتریوم اما فقط یک پلتفرم نیست، بلکه یک زبان برنامه نویسی هم محسوب می‌شود که روی بلاک چین اجرا شده تا اجازه دهد توسعه‌دهندگان اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز و توزیع شده خود را بسازند. 

اتر چیست؟

پلتفرم اتریوم همانند بسیاری از شبکه‌های بلاک چین، دارای ارز دیجیتال منحصربه‌فرد خود است. این ارز دیجیتالی که در این شبکه در گردش قرار دارد، اتر (Ether) یا به صورت مختصر ETH نام دارد.

درک اتریوم و ارزش آن

اپلیکیشن‌های شبکه اتریوم، روی توکن رمزنگاری شده مختص به این شبکه یعنی اتر کار می‌کنند. اتر همانند یک وسیله نقلیه برای حرکت در پلتفرم اتریوم است و توسعه دهندگان برای توسعه و اجرای اپلیکیشن خود در اتریوم از آن استفاده می‌کنند. اتر با دو هدف اصلی ایجاد شده است. هدف اول، معامله آن در صرافی‌های ارز دیجیتال با دیگر ارزهای رمزنگاری شده است و دوم، استفاده از آن در خود اتریوم برای راه‌اندازی اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز و قراردادهای هوشمند.

می‌توان همه چیز را با کمک اتر کدسازی، غیرمتمرکز، امن و قابل معامله کرد. مثلا یکی از بزرگ‌ترین استفاده‌هایی که تا امروز از اتر و اتریوم شده، همکاری با مایکروسافت در خصوص ایجاد شبکه اتریوم به عنوان یک سرویس در پلتفرم مایکروسافت آژور (Azure) است. با کمک این سرویس، کارفرماها و توسعه دهندگان می‌تواند تنها با یک کلیک، یک فضای توسعه بلاک چین ابری داشته باشند. یا حتی با کمک اتریوم، توسعه دهندگان توانسته‌اند فضایی را برای هنرمندان ایجاد کنند تا آثار خود را به علاقه‌مندان بفروشند.

اتریوم به دلیل انعطاف‌پذیری بالای خود برای کاربرد در بسیاری از صنایع مختلف، توانسته راهش را از بیت کوین که تنها هدفش بازارهای مالی است، جدا کند و به ارزش قابل توجهی دست یابد.

اتریوم در برابر بیت کوین؛ تفاوت اتریوم چیست؟

بیت کوین برای این که یک سیستم پول دیجیتال بین المللی ایجاد کند، به تکنولوژی بلاک چین و مشوق‌های مالی وابسته است. بیت کوین چندین نوآوری جدید و کلیدی دارد که به کاربران سرتاسر دنیا اجازه می‌دهد بدون نیاز به یک مرکز کنترل شده مانند بانک‌ها و دولت‌ها، از آن استفاده کنند. همانطور که می‌دانید، مشترکین بلاک چین، یک برنامه را روی کامپیوتر خود اجرا می‌کنند و این باعث شده تا بیت کوین این امکان را فراهم کند تا کاربران بتوانند روی یک دیتابیس مالی، بدون نیاز به اعتماد و در محیطی غیر متمرکز، با هم توافق داشته باشند.

بیت کوین معمولا به عنوان اولین نسل بلاک چین شناخته می‌شود. شبکه بلاک چین بیت کوین به عنوان یک سیستم بیش از حد پیچیده ساخته نشد و این یک نکته قوت از نظر امنیت محسوب می‌شود. بلاک چین بیت کوین عمدا به صورت غیر قابل انعطاف نگهداری شده تا لایه امنیتی قدرتمند خود را به عنوان پایه‌های این شبکه، در اولویت قرار دهد.

اما نسل دوم بلاک چین‌ها، توانایی‌های بالاتری دارند. فراتر از تراکنش‌های مالی و اقتصادی، این پلتفرم‌ها توانایی قابل توجهی در برنامه‌ریزی دارند. بلاک چین اتریوم برای توسعه‌دهندگان، شبکه‌ای با آزادی بیشتر برای آزمایش و راه‌اندازی کدها و برنامه‌های خود ایجاد کرد. اپلیکیشن‌هایی که روی این نوع بلاک چین‌ها اجرا می‌شوند، اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (Decentralized Applications) نام دارند که معمولا با نام اختصاری DApps نامیده می‌شوند.

اتریوم، اولین پلتفرم نسل دوم بلاک چین‌ها بود و البته تا این لحظه، برجسته‌ترین بلاک چین نسل دوم هم محسوب می‌شود. این بلاک چین نه تنها ویژگی‌های مشابه‌ای با بیت کوین دارد، بلکه عملکرد بسیار بیشتری را هم در اختیار کاربران قرار می‌دهد. حتی با وجود بیت کوین، اشتباه نیست که بگوییم بلاک چین اتریوم، بسیار بزرگ‌تر از هر بلاک چین دیگری است که تا امروز ساخته شده.

البته قرار نیست کاربران دائما برای هر آپدیت خود را به کامپیوتر برسانند و گزینه‌های مختلف را کلیک کنند. این کار با استفاده از ماشین مجازی اتریوم (Ethereum Virtual Machine) صورت می‌گیرد. این ماشین قراردادهای هوشمند را به دستورالعملی تبدیل می‌کند تا کامپیوترها قادر به خواندن آن شوند.

برای این که بعد از هر تراکنش، شبکه بلاک چین اتریوم آپدیت شود، از مکانیسم مخصوصی به نام استخراج (Mining) استفاده می‌شود. استخراج اتریوم درست مشابه بیت کوین، با الگوریتم گواه اثبات کار (Proof of Work) صورت می‌گیرد. البته اتریوم در آینده نزدیک روش آپدیت شبکه خود از الگوریتم گواه اثبات کار، به گواه اثبات سهام (Proof of Stake) تغییر خواهد داد که در ادامه با آن آشنا خواهیم شد.

این مطلب را هم از دست ندهید:
تحلیل روزانه و پیش بینی قیمت اتریوم

قرارداد هوشمند اتریوم چیست؟

قرارداد هوشمند (Smart Contract)، فقط یک سری کد است. از نظر معنایی، این کد نه هوشمند است و نه یک قرارداد. از این جهت ما به آن قرارداد هوشمند می‌گوییم زیرا این کدها تحت یک سری شرایط خاص اجرا می‌شوند و می‌توانند به عنوان یک قرارداد توافقی میان ۲ یا چند شخص عمل کند.

بگذارید به ساده‌ترین زبان ممکن یک قرارداد هوشمند را درک کنیم. یک دستگاه فروش خودکار را در نظر بگیرید. این دستگاه‌های فروش خودکار یک قرارداد بسیار ساده را اجرا می‌کنند. شما بر اساس میزان تعیین شده، سکه را درون دستگاه قرار می‌دهید و در عوض، چیزی را که می‌خواهید دستگاه به شما می‌دهد.

قرارداد هوشمند هم دقیقا همین منطق را این بار در فضای دیجیتالی عملی می‌کند. در قرارداد، شما مثلا تعیین می‌کنید که در ازای انتقال ۲ عدد اتر به یک قرارداد هوشمند، هر چیزی که در قرارداد تعیین کرده‌اید، عملی شود.

در حقیقت استفاده از مثال دستگاه فروش خودکار، به یک دانشمند کامپیوتر به نام نیک زابو (Nick Szabo) بازمی‌گردد. او از دستگاه فروش خودکار برای شرح مفهوم قراردادهای هوشمند استفاده کرده است.

قرارداد‌های هوشمند؛ ویژگی منحصر به فرد اتریوم

در اتریوم، یک قرارداد هوشمند توسط یک توسعه دهنده نوشته می‌شود تا یک ماشین مجازی اتریوم بتواند آن را بخواند. سپس این قرارداد به یک آدرس ویژه ارسال می‌شود تا قرارداد ثبت شود. در این مرحله، هر شخصی می‌تواند از این قرارداد در کار خود استفاده کند و هیچ فرد، گروه یا دولتی هم قادر نیستند آن را پاک کند. تنها در صورتی می‌توان یک قرارداد را پاک کرد که توسعه دهنده در هنگام نوشتن آن، این شرط را هم در قرارداد گنجانده باشد.

هنگامی که قرارداد هوشمند صاحب یک آدرس ثبت شده شود، برای تعامل با آن، کاربران باید مقدار مبلغ تعیین شده به اتریوم را برای آن ارسال کنند. این کار کد‌های یک قرارداد را آگاه می‌سازد و سپس تمامی اعضای یک شبکه آن را روی کامپیوتر خود اجرا می‌کنند و هنگامی که شبکه متوجه شود مبلغ مورد نظر برای قرارداد پرداخت شده است، سپس این قرارداد دستور خود را عملی می‌کند.

این یک مثال ساده در خصوص اجرای قرارداد هوشمند است. از این تکنولوژي می‌توان در ساده‌سازی بسیاری از امور کسب و کارها و زندگی بهره برد. پرداخت خودکار کرایه‌، استفاده از بیمه، املاک، فاکتورها، خرید و فروش محصول و خیلی موارد دیگر.

یک نمونه جالب در مورد استفاده از قراردادهای هوشمند را شرکت Fizzy AXA به کار برده است. این شرکت فرانسوی، بیمه پرواز را به بلاک چین برده است تا با استفاده از این تکنولوژی، یکی از پردردسر‌ترین مشکلات پروازهای امروزی را حل کند. می‌دانید که باز پس گرفتن پول برای پروازهایی که تاخیر خورده یا کنسل شده، بسیار سخت است، حتی اگر بیمه پرواز داشته باشید. این شرکت با استفاده از قراردادهای هوشمند، این قانون را اجرا کرده که اگر پرواز هر شخص بیش از ۲ ساعت تاخیر داشت، پولی که بابت یک بلیط پرواز پرداخت کرده‌اید مستقیما به کارت‌تان بازخواهد گشت.

خالق اتریوم کیست؟

در سال ۲۰۰۸، یک توسعه دهنده یا یک گروه از توسعه دهندگان ناشناس، وایت پیپر بیت کوین را تحت نام مستعار ساتوشی ناکاموتو (Satoshi Nakamoto) منتشر کردند. از آن زمان به بعد، این اتفاق باعث تغییر دیدگاه و زمینه دنیای ارزهای دیجیتال شد. چندین سال بعد، یک برنامه نویس جوان به نام ویتالیک بوترین (Vitalik Buterin)، در تصورات خود، سعی داشت تا تکنولوژی بیت کوینِ ساتوشی ناکاموتو را به مرحله‌ای جلوتر ببرد و از آن برای هر نوع اپلیکیشنی استفاده کند. این مفهوم و ایده، در نهایت باعث شکل گیری اتریوم شد. اتریوم برای اولین بار توسط بوترین در سال ۲۰۱۳ در یک پست وبلاگ با عنوان «اتریوم: قرارداد هوشمند نهایی و پلتفرم اپلیکیشن غیرمتمرکز» معرفی شد. در این پست، ویتالیک بوترین در مورد یک کامپیوتر غیرمتمرکز می‌گوید که با دادن زمان و منابع کافی به آن، قادر است هر اپلیکیشنی را بدون دخالت و دستکاری انسان‌ها اجرا کند.

روش انجام استخراج اتریوم چیست

استخراج، برای امنیت شبکه بلاک چین اتریوم بسیار ضروری و حیاتی است. استخراج یا ماینینگ (Mining) اجازه می‌دهد تا شبکه بلاک چین به صورت منصفانه آپدیت شود و از آن مهم‌تر، اجازه می‌دهد تا شبکه بدون هیچگونه مدیر، تصمیم‌گیرنده یا دخالت یک ارگان، به عملکرد خود ادامه دهد. در استخراج، یک زیر مجموعه از گره‌ها، که با نام ماینرها یا استخراج کنندگان شناخته می‌شوند، قدرت سخت‌افزاری کامپیوتر خود را برای حل پازل‌های رمزنگاری شده شبکه بلاک چین اتریوم به کار می‌گیرند. کاری که در اصل آنها انجام می‌دهند، هشینگ یک سری از تراکنش‌های در انتظار و یک سری اطلاعات و داده‌های دیگر است. زمانی که شما در بلاک چین اتریوم یک تراکنش انجام می‌دهید، این تراکنش برای تکمیل شدن وارد صف انتظار می‌شود تا یک ماینر به سراغ آن برود و کار هشینگ را انجام دهد. برای این که یک بلوک (حاوی داده‌ها و تراکنش‌ها) معتبر شناخته شود، میزان هش آن باید کمتر از میزان ارزشی باشد که توسط پروتکل تعیین شده است. اگر این اتفاق با موفقیت انجام نشد، با کمی اصلاح روی یک سری داده‌ها، می‌توانند این کار را دوباره انجام دهند.

تغییر اتریوم از شیوه ماینینگ به شیوه سهام‌داری

اتریوم تا پیش از اواخر سال ۲۰۲۰، از طریق ماینینگ به اعتبارسنجی تراکنش‌ها می‌پرداخت و شبکه خود را امن می‌کرد. اما این روش طی یکی دو سال آینده جای خود را به شیوه سهام‌گذاری یا گواه اثبات سهام بدهد. در حال حاضر این جابه‌جایی در فاز صفر قرار دارد. کاربرانی که قصد دارند در شبکه اتریوم به عنوان یک سرمایه‌گذار و اعتبارسنج حضور داشته باشند و از این طریق سود کسب کنند، باید ۳۲ اتریوم را در این شبکه سهام‌گذاری کنند. اتریوم با این تغییر اساسی، با نام اتریوم ۲ (Ethereum 2) مطرح شد. یکی از مهم‌ترین دلایلی که اتریوم به فکر چنین تغییری افتاد،‌ حجم زیاد کاربران و عدم مقیاس‌پذیری اتریوم اورجینال بود. در اتریوم اول تعداد تراکنش‌ها محدود بود و با افزایش کاربران این شبکه، اتریوم قادر نبود به درستی نیاز کاربران را برآورده کند. حالا با این تغییر بزرگ، اتریوم بسیاری از محدودیت‌ها و معایت نسخه قبلی خود را از بین برده است.

توکن‌های اتریوم چیست

یکی از پر درخواست‌ترین ویژگی‌های اتریوم، این است که کاربران می‌توانند دارایی‌های خود را روی آن بسازند، آن را ذخیره کنند و همانند اتر آن را جا به جا کنند. این دارایی‌ها را می‌توان از طریق قراردادهای هوشمند ایجاد کرد. بنابراین توسعه دهندگان قادر هستند تا پارامترهای خود را برای توکن‌هایی که ایجاد می‌کنند، تعیین کنند. این که چه مقدار از این توکن عرضه شود، چگونه این توکن‌ها منتشر شوند، این که آیا قابل تقسیم هستند یا نه، این که آیا این توکن‌ها قابل تعویض خواهند بود یا نه، و بسیاری از قوانین مختلف دیگر، تمامی اختیاراتی هستند که توسعه دهندگان می‌توانند در هنگام تولید آنها برنامه نویسی کنند. یکی از برجسته‌ترین استانداردهای فنی که اجازه خلق توکن‌ها را در اتریوم ایجاد می‌کند، ERC-20 نام دارد و به همین دلیل است که بسیاری از توکن‌های اتریوم به توکن ERC-20 مشهور هستند. عملکرد توکن‌ها به نوآوران تمامی صنایع اجازه می‌دهند تا راه و روش‌های نوینی را در زمینه تکنولوژی و اقتصادی پیش بگیرند. از انتشار توکن‌های منحصر به فرد برای یک اپلیکیشن گرفته تا تولید توکن‌های خاص با پشتیبانی از دارایی‌های فیزیکی. توکن‌ها دارای انعطاف بسیار بالایی برای استفاده در موارد مختلف هستند. لازم به ذکر است که توکن‌ها تازه در اول مسیر خود قرار دارند و باید انتظار راه‌های بسیار خلاقانه‌تری برای استفاده از آنها را داشته باشیم.

شروع کار با اتریوم

حالا به سراغ چگونگی خرید و فروش اتریوم خواهیم رفت.

راه و روش خرید اتریوم چیست و چطور می‌توان آن را فروخت؟ چه چیزهایی می‌توان اتریوم خرید؟ تکلیف گم شدن اتریوم چیست و آیا می‌توان آنها را بازگرداند؟ کیف پول داغ و کیف پول سرد اتریوم چیست و از چه طریقی می‌توان اترهای خود را ذخیره کرد؟

چطور می‌توانم اتر بخرم؟

خرید و فروش اتر، کاملا مانند خرید و فروش بیت کوین است. تنها کافی است وارد یکی از پلتفرم‌های صرافی ارزهای دیجیتال شوید. مراحل ثبت نام را انجام دهید و سپس ارز دیجیتالی که می‌خواهید و شیوه پرداخت (دلار، یورو، پوند، رمزارز و…) را انتخاب کنید. پس از پرداخت مبلغ، اتریوم یا ارزهای دیجیتال دیگر به حساب‌تان واریز خواهند شد. سپس می‌توانید مبلغ درون حساب خود را به کیف پول منتقل کنید. البته مراحل ثبت نام ممکن است نسبت به صرافی‌ای که انتخاب می‌کنید، متفاوت باشد. معمولا برای احراز هویت نیاز است تا یک حساب بانکی، پاسپورت، عکس و یک سری مدارک دیگر را در اختیار صرافی بگذارید.

چطور در ایران اتر بخریم؟

با این که اتریوم همانند بیت کوین مرز و بوم نمی‌شناسد و از هر نقطه دنیا می‌توان خرید و فروش اتر را انجام داد، اما مشکل این است که برای خرید اتر از صرافی‌های خارجی، نیاز است که کارت‌های اعتباری یا حساب بانکی مناسبی داشته باشیم که این صرافی‌ها پشتیبانی کنند. همچنین ثبت نام و تایید هویت در این صرافی‌ها برای هر شخصی در ایران آسان نیست. از آن‌ جایی که این مسئله برای خیلی از ما ایرانی‌ها مشکل‌ ساز است، بنابراین نیاز به پلتفرمی داریم که بتوان به راحتی با کارت بانکی داخلی خود اتر بخریم. جای نگرانی نیست، زیرا با خیالی آسوده می‌توانید از کوین نیک مارکت، خرید اتریوم خود را انجام دهید یا اترهای‌تان را بفروشید. تنها کافی است پس از ثبت نام و احراز هویت، وارد داشبورد خود شوید و با مطالعه راهنمای خرید اتریوم در کوین نیک مارکت کار خود را آغاز کنید.

چطور از طریق روش همتا به همتا اتر بخریم؟

یک صرافی همتا به همتا (Peer to Peer) اجازه می‌دهد تا کاربران، بدون نیاز به یک صرافی واسطه، مستقیما ارز دیجیتال را یک کیف پول به کیف پول شخص مقابل ارسال کنند. به همین دلیل، به این گونه صرافی‌های دیجیتال، صرافی غیرمتمرکز گفته می‌شود. در یک پلتفرم همتا به همتا، صرافی هیچ وظیفه‌ای بیشتر از ایجاد یک راه ارتباطی میان خریدار و فروشنده بازی نمی‌کند. در این پلتفرم‌ها، تمامی قوانین برعهده خود خریداران و فروشندگان است. در ادامه به تعریف مختصری از صرافی متمرکز و صرافی غیر متمرکز می‌پردازیم.

صرافی متمرکز ارز دیجیتال اتریوم چیست

همانطور که می‌دانید، یکی از ویژگی‌های ارزهای دیجیتالی نظیر بیت کوین و اتریوم، غیرمتمرکز بودن آنها است. اما شاید وقتی حرف از صرافی متمرکز و غیرمتمرکز زده می‌شود، کمی احساس سردرگمی کنید. اگر بخواهیم به زبان ساده بیان کنیم، صرافی‌های متمرکز (Centralized Exchanges)، به پلتفرم‌های آنلاینی گفته می‌شوند که فضایی را روی سرورهای خود فراهم می‌کنند تا مردم بتوانند روی آن به خرید و فروش ارز دیجیتال بپردازند. اما چرا به آنها صرافی متمرکز می‌گوییم؟ به این دلیل به این صرافی‌ها، صرافی متمرکز گفته می‌شود زیرا شما برای انجام معامله، باید پول فیات (مانند دلار، پوند یا یورو) یا ارز دیجیتال خود را وارد این صرافی‌ها کنید. با این کار، پول شما در حساب کاربری‌تان روی صرافی ذخیره می‌شود و دیگر روی کیف پول شخصی‌تان نیست. به اصطلاح فنی‌تر، این صرافی‌ها حضانت دارایی‌های دیجیتالی شما را برعهده می‌گیرند. البته که این صرافی‌ها قرار نیست مانند بانک‌ها، روی دارایی‌تان کنترل داشته باشند و بدون هیچ دردسری قادر خواهید بود سرمایه خود را از این پلتفرم‌ها بیرون بکشید و درون کیف پول دیجیتال خود نگهداری کنید. بنابراین بسیار مهم است که در هنگام انتخاب یک صرافی، به امنیت و شهرت آن توجه داشته باشید. یک صرافی نامطمئن هر آن ممکن است هک شود و یا به هر دلیلی خاموش شود. به این صورت تمامی دارایی‌های خود را از دست خواهید داد و هیچ شخصی نیست که برای پس گرفتن این پول‌ها به شما کمک کند. برخی از مردم ترجیح می‌دهند تا پس از هرگونه معامله، دارایی‌های خود را از این پلتفرم‌ها بیرون بکشند و به کیف پول مطمئن خود واریز کنند. برخی تریدرهای روزانه هم ترجیح می‌دهند به دلیل راحتی کار، هر چند وقت یک بار پول‌های خود را به کیف پول‌شان واریز کنند.

صرافی غیرمتمرکز ارز دیجیتال اتریوم چیست

صرافی‌های غیرمتمرکز (Decentralized Exchanges) کاملا مسیری متفاوت را نسبت به صرافی متمرکز طی می‌کنند. وقتی که از یک صرافی غیرمتمرکز استفاده می‌کنید، هیچ گونه حضانتی از سوی صاحب آن صرافی وجود ندارد. در حقیقت، شما مستقیما با طرف مقابل خود معامله می‌کنید و نیازی نیست پول و دارایی خود را به حساب کاربری‌تان روی این صرافی بریزید. برای انجام یک معامله با یک فرد، پس از توافق نهایی با او به هر شکلی، ارز دیجیتال را مستقیما به کیف پول طرف مقابل واریز می‌کنید. یا شما آدرس کیف پول خود را به طرف مقابل می‌دهید تا پس از توافقات نهایی، او ارزهای دیجیتال مورد نظر را برای‌تان ارسال کند. این توافق که به صورت مستقیم انجام می‌شود، به لطف قراردادهای هوشمند (Smart Contracts) صورت می‌گیرد. از آن جایی که هیچ مرکزی وجود ندارد که وظیفه نگهداری ارزهای دیجیتال را روی پلتفرم خود برعهده بگیرد، برخی‌ها بر این باور هستند که پلتفرم‌های صرافی غیرمتمرکز ارز دیجیتال، از امنیت بالاتری نسبت به صرافی‌های متمرکز برخوردار هستند. یکی از ویژگی‌هایی که صرافی‌های غیرمتمرکز را جذاب می‌کند، عدم نیاز به احراز هویت است. برای استفاده از یک صرافی غیرمتمرکز، فقط نیاز به یک آدرس کیف پول دیجیتال دارید. البته باید به این نکته توجه داشته باشید که در استفاده از یک صرافی غیر متمرکز این خود شما هستید که باید تمامی مراحل را با دقت انجام دهید تا ناگهان به هر دلیلی، یا با هر اشتباهی، دارایی خود را از دست ندهید. بنابراین تخصص و دقت در انجام معاملات روی این صرافی‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است و وظیفه تک تک مراحل آن بر عهده خود شما خواهد بود. بهتر است زمانی به سراغ یک صرافی همتا به همتا بروید که طرف مقابل خود را به خوبی می‌شناسید و به راحتی می‌توانید با او توافق کنید.

ویژگی های اتریوم
ویژگی های اتریوم

کیف پول اتریوم چیست

یک کیف پول ارز دیجیتال، وسیله‌ای است که کلید‌های خصوصی شما را نگهداری می‌کند. البته این طور نیست که بتوانید خود ارزهای دیجیتال را در این کیف پول‌ها نگهداری کنید. ارزهای دیجیتالی که در اختیار دارید، در شبکه بلاک چین حفظ می‌شوند و تنها زمانی قابل جا به ‌جایی هستند که شما به عنوان صاحب این ارزها، با استفاده از کلید خصوصی، اجازه انتقال آنها را صادر کنید. اگر کلید خصوصی گم شود؟ ارزهای دیجیتال شما برای همیشه در شبکه بلاک چین باقی می‌مانند و غیرقابل استفاده خواهند ماند. برای این که بتوانید امنیت کلیدهای خصوصی خود را تامین کنید، باید به سراغ کیف پول ارز دیجیتال بروید. کیف پول‌های ارزهای دیجیتال اجازه می‌دهند تا کلیدهای خصوصی خود را در آنها حفظ کنید. انواع و اقسام کیف پول‌های ارز دیجیتال وجود دارد که هر کدام عملکرد منحصر به فرد خود را دارند. کیف پول موبایلی، کیف پول نرم‌افزاری، کیف پول سخت‌افزاری و کیف پول کاغذی، از جمله انتخاب‌های شما برای مالکیت یک کیف پول هستند.

کیف پول‌های گرم یا Hot Wallets اتریوم چیست؟

یک کیف پول داغ، نرم‌افزاری است که به هر شکلی، به اینترنت متصل است. این نوع کیف پول‌ها معمولا به شکل نرم‌افزارهای دسکتاپ یا اپلیکیشن‌های موبایلی هستند و اجازه می‌دهند به راحتی بیت کوین‌های خود را دریافت یا ارسال کنید. از آن جایی که این کیف پول‌ها همیشه آنلاین هستند، بنابراین برای پرداخت یا خرید و فروش سریع، کارایی بیشتری دارند. این کیف پول‌ها برای معامله‌گرانی که روزانه خرید و فروش می‌کنند، بهترین گزینه محسوب می‌شوند. اما در عین حال باید توجه داشت که به دلیل آنلاین بودن دائمی کیف پول‌های گرم، خطر هک شدن همیشه آنها را تهدید می‌کند؛ یا حتی یک سهل‌انگاری از سوی شما خوراک کلاهبرداران را جور کرده است.

کیف پول‌های سرد یا Cold Wallets اتریوم چیست؟

کیف پول‌های ارزهای دیجیتال که در معرض اینترنت قرار ندارند، کیف پول‌های سرد نامیده می‌شوند. این کیف پول‌ها، بسیار امن‌تر هستند و به دلیل آنلاین نبودن، از شر هکرها و کلاهبرداران به دور هستند. اما از طرفی دیگر، خرید و فروش با استفاده از این کیف پول‌ها زمان‌بر است. کیف پول‌های سرد به صورت کیف پول سخت‌افزاری یا کیف پول کاغذی در دسترس قرار دارند.

اتریوم ۲ چیست؟

در حال حاضر، با تمام پتانسیل‌های موجود، اتریوم دارای محدودیت‌های مختلفی است. یکی از آنها همین مشکل مقیاس پذیری محسوب می‌شود. به زبان ساده، اگر اتریوم قصد داشته باشد تا تبدیل به یک سیستم مالی نسل جدید تبدیل شود، باید بتواند تراکنش‌های بسیار بیشتری را در هر ثانیه تکمیل کند. با وجود ذات توزیع شده شبکه اتریوم، دستیابی به حل این مشکل در حال حاضر سخت است. به همین دلیل، توسعه دهندگان اتریوم مدت‌ها است که به فکر یک تغییر اساسی روی این پلتفرم هستند. از یک جهت، آنها سعی دارند تا قدرت غیر متمرکز بودن این شبکه را همیشه حفظ کنند، بنابراین محدودیت‌ها باید وجود داشته باشند. هر چقدر که شرایط یک گره برای حضور در شبکه بالاتر برود، مشترکین کمتری در شبکه حاضر خواهند شد و در نهایت با شبکه متمرکزتری رو به رو خواهیم بود. بنابراین، افزایش تراکنش‌ها در اتریوم باعث تهدید استحکام و بی‌عیبی سیستم خواهد شد.

این مطلب را هم از دست ندهید:
هاردفورک لندن: مهمترین ویژگی‌های هارد فورک جدید اتریوم چیست؟

گواه اثبات سهام اتریوم

در پروتکل‌های گواه اثبات کار (Proof of Work) امنیت شبکه توسط ماینرها تامین می‌شود. ماینرها به دلیل شرایط موجود در شبکه بلاک چین، هزینه بسیار زیادی که بابت سخت‌افزارها می‌پردازند و مصرف برق بالایی که دارند، هیچگاه تقلب نخواهند کرد، زیرا باعث می‌شود تا شانس به دست آوردن پاداش را از دست بدهند. در گواه اثبات سهام (Proof of Stake) چنین مسئله‌ای وجود ندارد و معیارهای دیگری برای تامین امنیت شبکه دخیل هستند. در گواه اثبات سهام اتریوم، به جای مصرف انرژی، معادله‌ای که باعث می‌شود مشترکین این شبکه برای امنیت اتریوم خطرآفرین نباشند و به سراغ تقلب نروند، مسئله خطر از دست دادن سرمایه است. افرادی که قصد مشارکت در تایید تراکنش‌ها را دارند (به جای ماینینگ) باید در شبکه اتریوم سهام گذاری کنند تا برای تایید تراکنش‌ها واجد شرایط شوند. در این شرایط، اگر یکی از این مشترکین به دنبال تقلب باشد، سریعا سهام خود را از دست خواهد داد. همچنین اگر شبکه به ندرت متوجه شود که این مشترک مسئولیت پذیری خود را از دست داده یا به مدت طولانی آفلاین شده، سهام او را خواهد گرفت. در طرف مقابل، اگر این مشترکین کار خود را ادامه دهند و گره‌های جدید به شبکه اضافه کنند، پاداش خواهند گرفت و به سهام آنها افزوده خواهد شد. همانطور که پیش‌تر گفتیم، به زودی شبکه اتریوم به اتریوم ۲ کوچ خواهد کرد و یکی از تغییرات اساسی آن، بهره‌گیری از روش گواه اثبات سهام به جای گواه اثبات کار خواهد بود.

چه میزان اتر برای سهام‌گذاری روی اتریوم نیاز است؟

حداقل میزان سهام تخمین زده شده برای شرکت در گواه اثبات سهام اتریوم برای هر شخص، ۳۲ اتریوم است. این میزان به دلیل جلوگیری از ریسک حمله ۵۱ درصد (51% Attack) تعیین شده است.

از طریق سهام گذاری اتریوم چه مقدار سود به دست خواهم آورد؟

پاسخ این سوال در حال حاضر آسان نیست. مقدار سود شما قطعا به میزان سرمایه‌گذاری‌تان وابسته است. اما همچنین بستگی به میزان کلی سهام‌های روی شبکه اتریوم و نرخ تورم بستگی دارد. به صورت تخمینی، انتظار می‌رود تا به صورت سالانه ۶ درصد سود به سهام‌داران برسد. این میزان سود قطعا در آینده و با آغاز اتریوم ۲ تغییر خواهد کرد.

تا چه زمانی اترهای من در شبکه سهام‌گذاری قفل خواهند بود؟

برای بیرون کشیدن اترها از حساب خود، یک صف وجود خواهد داشت. اگر این صف خلوت باشد یا اصلا صفی وجود نداشته باشد، حداقل زمان برداشت از حساب ۱۸ ساعت خواهد بود. اما این مسئله کاملا بستگی به صفی دارد که چه تعداد قصد برداشت از حساب خود را دارند.

آیا سهام‌گذاری اتر ریسک دارد؟

از آن جایی که شما به عنوان سهام‌گذار، یکی از اعتبارسنج‌هایی هستید که وظیفه امنیت شبکه اتریوم را برعهده خواهید گرفت، یک سری ریسک وجود دارد که باید از آنها آگاه باشید. اگر شما یا گره‌هایی که در شبکه اضافه کرده‌اید برای مدت زمان مشخصی آفلاین شوند، ممکن است بخشی از دارایی خود را از دست بدهید. همچنین اگر میزان سپرده شما از ۱۶ اتریوم کمتر شود، دیگر به عنوان یک اعتبار سنج در شبکه شناخته نمی‌شوید و پاداش نخواهید گرفت. همچنین بد نیست از ریسک‌های سیستمی اتریوم هم آگاه باشید. باید در نظر داشته باشید که گواه اثبات سهام، تا پیش از این هیچگاه با چنین مقیاسی انجام نشده بود. بنابراین هنوز خطایی که ممکن است به سراغ شما بیاید، شناخته نشده است. به هر حال شما با یک سیستم نرم‌افزاری سر و کار خواهید داشت و نرم‌افزارها همیشه دارای باگ‌ها و آسیب پذیری‌های خود هستند که باید در طول زمان رفع شوند. این مشکلات ممکن است باعث از دست رفتن مال شود، مخصوصا اگر میلیون‌ها دلار صرف سهام خود کرده‌اید. اما این مسائل فقط یک سری پیش بینی هستند و شاید در نهایت ایرادات سیستم گواه اثبات سهام اتریوم با کمترین مشکل کار خود را آغاز کند.

اتریوم و امور مالی غیر متمرکز

در ادامه این مقاله به سراغ معرفی اپلیکیشن‌ها و سیستم‌های سرمایه‌گذاری غیر متمرکزی می‌رویم که به لطف بلاک چین اتریوم امکان پذیر شده است. با ماه همراه باشید.

امور مالی غیر متمرکز اتریوم چیست؟

امور مالی غیر متمرکز (Decentralized Finance) یا به صورت مختصر دیفای (DeFi) حرکتی است به سمت ایجاد اپلیکیشن‌های مالی غیر متمرکز. امور مالی غیر متمرکز روی بلاک چین‌های عمومی و متن باز ساخته می‌شود که برای هر شخصی که دارای یک اتصال اینترنت است، قابل دسترسی خواهد بود که به این ویژگی، بدون اجازه یا Permissionless گفته می‌شود. این یک عنصر حیاتی برای حضور میلیون‌ها نفر از مردم روی این سیستم اقتصادی است. در اکوسیستم‌های در حال رشد DeFi، مردم با قراردادهای هوشمند و دیگر کاربران از طریق شبکه‌های همتا به همتا (Peer to Peer) و اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (Decenteralized Application یا به طور مختصر DApps) تعامل برقرار می‌کنند. بزرگ‌ترین مزیت امور مالی غیر متمرکز این است که با تمام ویژگی‌هایی که در اختیار قرار می‌دهد، کاربران همچنان در تمام مدت، به صورت تمام و کمال، مالکیت سرمایه خود را در اختیار دارند و هیچ شخص واسطه، بانک یا دولتی قادر نیست روی این سرمایه دخالت کند. به زبان ساده، امور مالی غیر متمرکز سعی دارد تا یک سیستم مالی جدید را به دنیا معرفی کند که خبری از محدودیت‌هایی که در سیستم مالی امروزی وجود دارد، نخواهد بود. به لطف شالوده غیرمتمرکز و قراردادهای هوشمند بزرگی که اتریوم در اختیار می‌گذارد، بسیاری از اپلیکیشن‌های مالی غیر متمرکز، روی این پلتفرم ساخته می‌شوند.

فواید استفاده اپلیکیشن مالی غیر متمرکز اتریوم چیست؟

احتمالا دیگر با این ویژگی آشنا شده‌اید، اما یکی از بزرگ‌ترین مزایای بیت کوین یا آلت‌کوین‌ها مثل کاردانو، این است که هیچ گونه طرف متمرکزی نیاز به اداره شبکه آن ندارد. بانکی قادر به کنترل آن نیست و یک موسسه مالی نمی‌تواند در امور بیت کوین یک شخص دخالت کند. اما چه می‌شد اگر ما از این ویژگی بسیار مثبت، به عنوان یک ایده اصلی برای تولید اپلیکیشن‌های قابل برنامه‌ریزی استفاده کنیم؟ اپلیکیشن‌هایی که هیچ بانک و دولتی قادر به کنترل، مدیریت یا متوقف کردن آن نداشته باشند. این دقیقا پتانسیلی است که اپلیکیشن‌های مالی غیر متمرکز اتریوم در اختیار کاربران و توسعه دهندگان قرار می‌دهند. هیچ مرکزی این اپلیکیشن‌ها را کنترل نمی‌کند، هیچ واسطه‌ای در پیش برد آنها دخالت ندارد و هیچ نقطه تکی شکست (Sinlge Points of Failure) در آن وجود ندارد. همانطور که در بالاتر هم اشاره کردیم، یکی از بزرگ‌ترین ویژگی‌های اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز، دسترسی آزاد به آنها است. میلیون‌ها یا حتی میلیاردها نفر از مردم سرتاسر دنیا هستند که به یک سرویس مالی خوب و مناسب دسترسی ندارند. می‌توانید تصور کنید که مدیریت کارهای روزانه بدون یک سیستم اقتصادی مناسب چقدر سخت است؟ میلیون‌ها نفر از مردم روزانه به این صورت زندگی می‌کنند یا سیستم پولی کشور آنها شرایط خوبی ندارد. اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز مالی دقیقا می‌توانند این مشکل را برطرف کنند.

آیا در نهایت شاهد به‌کار گیری اپلیکیشن‌های مالی غیرمتمرکز در جریان اصلی زندگی خود خواهیم بود؟

ویژگی‌های اپلیکیشن‌های مالی غیرمتمرکز بسیار جذاب هستند. اما چرا هنوز به صورت جهانی مورد استفاده قرار نمی‌گیرند؟ خب، در حال حاضر، خیلی از اپلیکیشن‌های مالی غیر متمرکز قابل استفاده نیستند یا استفاده از آنها سخت است و با مشکلات نرم‌افزاری مختلفی روبه‌رو می‌شوند. مسئله‌ای که در خصوص این اپلیکیشن‌ها وجود دارد این است که حتی مهندسی چارچوب کاری این اکوسیستتم به شدت سخت است، مخصوصا در یک محیط توسعه توزیع شده در شبکه‌های بلاک چین. مقابله با تمامی چالش‌های ساخت یک اکوسیستم اپلیکیشن مالی غیرمتمرکز، برای مهندسین نرم‌افزار، طراحان مکانیز، نظریه پردازها و بسیاری دیگر، راهی بسیار طولانی است. تا زمانی که توسعه این اپلیکیشن‌ها جریان مناسبی نداشته باشد، استفاده از آنها در زندگی اصلی مردم سخت به نظر می‌رسد.

چه اپلیکیشن‌های مالی غیرمتمرکزی ساخته شده است؟

یکی از محبوب‌ترین موارد استفاده از اپلیکیشن‌های مالی غیرمتمرکز، استیبل کوین‌ها هستند. استیبل کوین‌ها، اساسا توکن‌هایی هستند که قیمت ثابتی با دارایی‌های واقعی مانند پو‌ل‌های فیات (دلار، یورو و…) دارند. یکی از مسائلی که کاربران را مجاب به استفاده از این توکن‌ها می‌کند، از آن جایی که روی شبکه بلاک چین قرار دارند، انتقال و ذخیره کردن آنها راحت است و نیاز نیست کاربران دائما بین پول فیات و ارزهای دیجیتال جابه‌جا شوند. یکی دیگر از اپلیکیشن‌های مالی غیرمتمرکز، سیستم وام دهی است. سرویس‌های همتا به همتای زیادی وجود دارند که اجازه می‌دهند سرمایه خود را به وام برای دیگران تبدیل و سپس از پرداخت‌های آن سود کسب کنید. در حقیقت، این یکی از راحت‌ترین روش‌های کسب درآمد با ارزهای دیجیتال است که برای انجام آن می‌توانید به سراغ پلتفرم‌های معتبری نظیر بایننس (Binance) مراجعه کنید. تنها کاری که باید انجام دهید، انتقال سرمایه خود به کیف پول وام است و سپس می‌توانید از همان روز بعد سود خود را کسب کنید.

بازار معاملاتی بدون واسطه اتریوم

بازار معاملاتی بدون واسطه فضایی است که اجازه می‌دهد معاملات مستقیما بین کیف پول کاربران انجام شود. با یک مثال صرافی‌های غیرمتمرکز را شرح می‌دهیم. وقتی بخواهید در صرافی‌هایی نظیر بایننس (که به صرافی‌های متمرکز شناخته می‌شود) به معامله ارز دیجیتال بپردازید، ابتدا باید سرمایه خود را به این پلتفرم‌ها منتقل کنید و درون همین پلتفرم معاملات را انجام دهید. اما بازار معاملاتی بدون واسطه راه دیگری را پیش می‌گیرند. به لطف جادوی قراردادهای هوشمند، شما این اجازه را پیدا می‌کنید تا بدون این که ابتدا سرمایه خود را به صرافی تزریق کنید، مستقیما پس از توافق روی معامله، ارز دیجیتال خود را مستقیما به کیف پول شخص مقابل انتقال دهید. با استفاده از این بازارها مانند کوین نیک مارکت، به کلی از هرگونه هک احتمالی یا ریسک‌های دیگر در امان خواهید بود. بسیاری از صرافی‌های بزرگ دنیا رفته رفته سعی می‌کنند تا در خط میانی بین صرافی‌های متمرکز و غیر متمرکز قرار بگیرند. به این صورت که هم امکان خرید و فروش به صورت مستقیم و هم به صورت غیر مستقیم را برای کاربران فراهم می‌کنند. جالب است بدانید که در سال‌های اخیر صرافی‌های غیر متمرکز طرفداران زیادی پیدا کرده‌اند، به طوری که تا سال ۲۰۲۰، صرافی‌های غیرمتمرکز، تبدیل به پر استفاده‌ترین اپلیکیشن‌های بلاک چین اتریوم شناخته شدند. البته که حجم معاملات روی این صرافی‌های غیرمتمرکز، نسبت به صرافی‌های متمرکز همچنان پایین است. اما به نظر می‌رسد که این صرافی‌ها، پلتفرم‌های اصلی معاملات ارزهای دیجیتال در آینده باشند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست − سیزده =

دکمه بازگشت به بالا